Krysia 22 lipca

Flaszka po oranżadzie. Pet zgaszony

Martwa (prawie) natura

To nie jest jakieś odludzie

Żyd to frajer! -stan na dziś

"Krysia" z flaszkami...

Kwiaty posadzone przez Kogoś - celowo używam majuskuły, bo to naprawdę jest Ktoś! - przed tablicą upamiętniającą bohaterstwo i męczeństwo rodziny Mieczysława Wolskiego nie wytrzymały... Nie tyle upałów, co "życia towarzyskiego" i ludzkiego wandalizmu.

Tak było 23 czerwca

Cisną się pod klawisze wzniosłe sentencje o narodach co to nie szanują własnej historii, o deptaniu po grobach etc., ale refleksja na dziś będzie bardziej prozaiczna. Do picia dobre jest każde miejsce... Miejsce pamięci też!

PS. Uprzątnąłem - Pojemnik na śmieci stoi vis a vis pod ścianą Ośrodka Kultury Ochoty.

A tak dzisiaj!...

Krysia z kwiatami

Dziesięć dni po opublikowaniu "Sąsiadów" (http://purkrapek.blogspot.com/2012/06/sasiedzi.html) pod tablicą upamiętniającą "Krysię" ktoś posadził pelargonie...  

Trzeba je będzie teraz podlewać.;-)

Kanalarz kanalia człowiekiem wobec Holocaustu

Kino Świat

W ciemności" Agnieszki Holland - niewątpliwie lepszy od "Listy Schindlera" - nie ma niestety szans na tak wiele "Oscarów" jak film Spielberga. Ma jednak spore szanse na szeroką popularność, a to rzecz niebagatelna. Dla nas, jak i dla świata karmionego "polskimi obozami koncentracyjnymi", "antysemityzmem Polaków wysysanym z mlekiem matki" i niezidentyfikowanymi "nazistami" również zaangażowanymi w Holocaust. Rzetelny, oparty na faktach, obraz sytuacji w polskim Lwowie pod niemiecką okupacją porusza, wzrusza i daje do myślenia - oczywiście tym co myśleć potrafią. Leopold Socha, który ukrywa Żydów nie jest bohaterem bez skazy. Złodziej i cwaniak, ojciec rodziny - przeciętniak bez żadnych polskich "tradycyjnych" skłonności do heroizmu. Pracując w miejskich kanałach rzadko ma możliwość kontemplowania "nieba gwiaździstego" nad sobą. Zdecydowanie bardziej niż "prawo moralne" wypełnia go więc egoizm i oportunizm. Kanalia - jednym słowem.
Dopiero wobec Holocaustu jego człowieczeństwo zyskuje pełny wymiar. Mistrzostwo Agnieszki Holland i kreacja Roberta Więckiewicza sprawia, że ta przemiana nie budzi żadnych wątpliwości. Socha do końca pozostaje człowiekiem z krwi i kości, wad i zalet.

Kino Świat

Podobnie zresztą zostali potraktowani w tym filmie Żydzi -  nie są bynajmniej tylko budzącymi litość ofiarami (w domyśle: aniołami). Wobec śmiertelnego zagrożenia zachowują się jak ludzie zwykli - potrafią być też więc mali i podli. 

Przyjemnym zaskoczeniem jest też nieobecność tzw. "dobrego Niemca". W czasach, gdy z takich filmowych postaci niebawem powstanie Czwarta Rzesza, Holland nie zauważa żadnego!...

Kino Świat

Niestety ten brak politycznej poprawności wyrównany zostaje w końcowych napisach - dowiadujemy się z nich, iż Socha zginął ratując córkę spod kół sowieckiej wojskowej ciężarówki, a na jego pogrzebie ktoś miał powiedzieć, że ta śmierć to "kara boska za ratowanie Żydów".  
Prawdopodobnie nie był to ksiądz odprawiający egzekwie - bo byłby w napisach!... Z praw statystyki wynika, że w każdym dużym ludzkim zgrupowaniu - a pogrzeby do takich należą - może trafić się dureń. Popularyzacja jego głupiej wypowiedzi przez twórców filmu jest niestety tą przysłowiową łyżką dziegciu.... 
Konferencja prasowa "W ciemności" opóźniła się, gdyż - niemal równolegle z projekcją dla dziennikarzy - odbywał się pogrzeb jednego z twórców filmu, który zginął w wypadku samochodowym. Gdy przedstawiciel dystrybutora informował o tym spore grono czekających przedstawicieli mediów, ktoś z boku mruknął: "To jest kara boska za robienie takich filmów..." 

Zaułek Żydowski (Judengasse) we Frankfurcie nad Menem

Bunkier "Krysia".

Nazwa była zdrobnieniem słowa: kryjówka. Schron mieszczący 40 osób mieścił się pod szklarnią w ogrodzie Mieczysława Wolskiego przy Grójeckiej 81 (obecnie 77). Wyposażony był w piętrowe prycze, stoły, kuchenkę, doprowadzona była woda. Potrzeby fizjologiczne załatwiono do wiader, które każdego wieczora opróżniali dwaj młodzi ludzie. Janusz Wysocki - siostrzeniec Wolskiego i Szymon - jeden z ukrywających się. Żeby uzasadnić duże codzienne duże zakupy żywności dla ukrywających się Żydów, Wolski otworzył sklep spożywczy.
Taki obraz sytuacji przekazała Orna Jagur (Irena Grodzińska), która, wraz z mężem, ukrywała się w "Krysi" przez 8 miesięcy. Opisała to wydanej nakładem OFICYNY BIBLIOFILÓW w 1997 roku, książce.
Mieczysław Wolski był - według niej - niezwykłym człowiekiem, o odwadze graniczącej z brawurą. Pewnego dnia pracująca w ogrodzie kobieta usłyszała wydobywające się spod ziemi głosy i w panice  zaczęła rozgłaszać, iż w szklarni straszy - Robotnicy nie mieli pojęcia o istnieniu "Krysi". Wolski, który wobec poważnej i realnej groźby dekonspiracji miał prawo "wymówić" ukrywającym się Żydom schronienie, rozwiązał problem inaczej: zaprosił znajomego policjanta, smakosza pieczarek na wódeczkę i następnie - na oczach wszystkich pracujących w ogrodzie robotników - zabrał go do szklarni, by sobie sam nazbierał ulubionych grzybków. Warunkiem powodzenia ryzykownej akcji była oczywiście martwa cisza, panująca w schronie - rzecz niełatwa do osiągnięcia, przy czterdziestu osobach, małych dzieciach i jednej prawie głuchej kobiecie, która zwykle krzyczała, by usłyszeć samą siebie. A jednak się udało...
Każdego wieczora Wolski odwiedzał swoich "lokatorów" przynosząc wieści ze świata - słuchał radia, co podczas okupacji było zagrożone karą śmierci - i z Warszawy - miał  bowiem kontakty z podziemiem.
Życie w schronie toczyło się w nocy, gdy w ogrodzie nikt nie pracował. Kilkoro małych dzieci w wieku 4-10 lat wiedziało, że mają być cicho. Gdy w zabawie zapominały się i zaczynały hałasować, straszono je - wspomina Orna Jagur - nie Babą Jagą, tylko Niemcami, którzy przyjdą i wszystkich zabiją. W efekcie tych upomnień dzieciaki chętnie bawiły się w "Napad Niemców na schron".
Napad rzeczywiście nastąpił. 7. marca 1944 roku Niemcy wpadli do ogrodu, kierując się prosto do szklarni. O ukrywanych pod nią Żydach poinformował ich niejaki Jan Łakiński. Matka Wolskiego, która była świadkiem wydarzeń, opowiedziała autorce, iż Wolski, zdając sobie sprawę z beznadziejności swego położenia, starał się wytłumaczyć gestapowcom, iż tylko on wiedział o schronie. Nie udało mu się jednak uratować siostrzeńca Janusza, ktory akurat był w kryjówce. Obydwaj zostali rozstrzelani wraz z ukrywanymi Żydami.

Orna Jagur wspomina jeszcze, iż podczas wieczornych rozmów Mieczysław Wolski snuł fantazje. Gdy skończy się wojna i Niemcy zostaną pobici, wszyscy mieszkańcy "Krysi" wyjdą na słońce i zaczną żyć jak wolni ludzie. A on będzie sławny, bo przeciwstawił się Niemcom i uratował czterdziestu ludzi od śmierci. Schron pozostanie zabytkiem i ostrzeżeniem na przyszłość - odwiedzać go będą nie tylko Polacy i Żydzi, ale turyści z całego świata.
Tymi wizjami przywracał ukrywającym się Żydom poczucie własnej wartości i godności ludzkiej. Zarażał optymizmem.


Obecna tablica z enigmatycznym tekstem, wciśnięta w zaułek między domem Kultury "OKO" a dawnym "Pewexem" (dziś "Szmateksem"), w żaden sposób nie spełnia tej wizji. Wygląda trochę jak umieszczona przez pomyłkę i na odczepnego. Nie widać też śladów bytności jakichkolwiek turystów ani pielgrzymów. Trzeba się więc cieszyć, że w ogóle jest!




PS. "Wyrokiem Sądu Specjalnego Okręgu Warszawskiego zostali skazani na karę śmierci oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych:
1.Jan Żmirkowski, tokarz, za współpracę z Gestapo jako konfident;
2.Jan Łakiński, ul. Pługa 1/3, za współdziałanie z okupantem w prześladowaniu i tropieniu obywateli polskich pochodzenia żydowskiego;
3.Bolesław Szostak, plut. służby śledczej, za wymuszanie okupu od obywateli polskich pochodzenia żydowskiego pod groźbą oddania w ręce władz niemieckich.
Wszystkie powyższe wyroki wykonane przez zastrzelenie.
Kierownictwo Walki Podziemnej” Źródło: „Biuletyn Informacyjny”, 30 marca 1944

Na Ochocie

Tak się pisze historię Holocaustu

http://www.independent.co.uk/life-style/history/shameful-secrets-in-the-fields-of-the-holocaust-2209873.html

Dwadzieścia dwa razy padają w tym teksćie słowa: "polish","Poles", "Poland". "German" ani razu. Tak się pisze historię Holocaustu.
(Uczciwie trzeba przyznać, że dwa razy pojawia się wyraz: "Nazi" - To chyba jednak nie to samo co "Nasi").

http://www.rp.pl/artykul/610334_Bundestag-chce-Dnia-Pamieci.html